Authenticiteit – het doel van het leven – deel 1 – de godheid bij de geboorte

Vlak voordat mijn jongste dochter geboren werd, zat ik alleen op een luxe bank net buiten de verloskamer. Het uitzicht was op de cordillera van het Los Andes gebergte. Iedere keer als ik wat ongewoons hoorde wisselde mijn blik zich van het mooie en inspirerende gebergte naar de klapdeur die toegang gaf tot de gang naar de verloskamer. Uiteindelijk kwam er nog een hele familie op een bank iets verderop zitten. De emotie die in de gesprekken van deze familie hing, gemixed met de inspiratie van de bergen en de emotie  binnen niet bepaalde tijd weer vader te mogen worden, deed mijn gedachte gaan.

Een kind wat net geboren wordt, heeft op zich geen kennis, geen weet van de wereld om haar/hem heen: wat betekent een geluid? is het koud of warm? In de loop van het leven worden hier door het kind zelf, maar vaak ook door derden waarden aan gekoppeld. Het is allemaal nieuw. Vanaf het moment dat een kind geboren wordt gaat het opzuigen van kennis razend snel. Maar toch is er een bepaalde basis die dit mogelijk maakt: een kind moet kunnen ademenen voor zuurstof, een signaal afgeven als het honger heeft, de ogen open dicht doen bij te veel licht, maar zeker ook de basis om dit leerproces, het opzuigen van alles wat op een kind afkomt, mogelijk te maken. Het is deze basiskennis die ons alles verbind als mensen en die ons de mogelijkheid geeft te kunnen overleven in de huidige wereld.

Naast het weten van veel zaken, de kennis van de elementen van het leven, is de capaciteit tot leren, het aanpassen van een mens aan zijn of haar (veranderende) omgeving misschien wel een de belangrijkste eigenschap van een levend wezen. Deze eigenschap bouwen we vanaf de geboorte vol met kennis van de vaste elementen van het aardse leven. Een kind wordt dan, zoals we het noemen, volwassener.

Bij het volwassener zijn raakt ons aanpassingsvermogen vaak in het gedrang: we gaan ons meer gedragen zoals we denken dat anderen vinden dat het moet of zoals we dat hebben vastgelegd in onderlinge afspraken. Het risico is hierbij dat we onszelf uit het oog verliezen.

Toen ik zo op die bank zat, wachtende op de geboorte van mijn dochter, schreef ik mijn gedachten op. Al schrijvende bereidde ik me voor op de eerste confrontatie met mijn dochter. Een moment wat eenmalig zou zijn: de ontmoeting met een puur mens, nog niet vervuild door kennis van het dagelijkse leven. een mens wat de wereld waar zou nemen zonder voorkennis van hoe andere vinden dat deze wereld zou moeten zijn. Een mens wat zichzelf zou zijn, zonder zich aan te trekken van wat anderen vinden of van kennis van menselijke regels die in deze wereld gelden. Dit mens zou puur zijn. Sommigen noemen het de puurheid, sommigen de god-heid. Voor mij de basis voor de duurzaamheid van deze wereld.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s